ΤΟ  ΘΕΣΜΙΚΟ ΠΛΑΙΣΙΟ ΓΙΑ ΤΗΝ ΙΔΡΥΣΗ ΜΙΑΣ ΔΗΜΟΤΙΚΗΣ ΠΑΡΑΤΑΞΗΣ

 

Ποιο θα ήταν το θεσμικό πλαίσιο που θα μπορούσε να ιδρυθεί μια Δημοτική Παράταξη και να δραστηριοποιηθούν μέσω αυτής ένα πλήθος κόσμου ως μέλη τακτικά ;
Πρώτα απ’ όλα πρέπει να συμφωνηθούν σε ελεύθερη διαβούλευση , πράγμα πολύ δύσκολο αφού κανένας πολίτης δεν είναι αυτόνομα ελεύθερος, αλλά σχηματικά  ελεύθερα.
Ενδεικτικά θα πρότεινα τα εξής.

Ο σεβασμός στις ατομικές ελευθερίες, διασφάλισης της ίσης, μέγιστης συμμετοχής στην Πολιτική ζωή όλων των Πολιτών.

Η μέριμνα για τους ασθενέστερους στοχεύοντας στην εξίσωση οικονομικής  και πολιτικής των πολιτών εντός αυτής της Κοινωνίας.

Η μέριμνα του δικαιώματος έκφρασης  λόγου για  κάθε Πολίτη , την μέγιστη συμμετοχή στην διαμόρφωση πολιτικών που να ανταποκρίνονται στις πραγματικές ανάγκες όπως αυτές κατανοούνται και συμφωνούνται ανάμεσα στους πολίτες της Κοινωνίας.

Αυτό το πλαίσιο μπορεί  και θα πρέπει να τεθεί ακόμη και από μια μερίδα , μια ομάδα Πολιτών ως αίτημα. Δηλαδή δεν μπορεί ούτε να εισαχθεί ούτε να επιβληθεί.

Θα μπορούσε τα τεθεί και από την πλειονότητα ως αίτημα αλλά και πάλι δεν θα μπορούσε να γίνει δεχτό ως απόφαση της πλειοψηφίας  ή ως Αξίωμα μια ιδρυτικής πράξης, όταν το διακύβευμα είναι η αυτοκυβέρνηση του υποκειμένου και η απελευθέρωση της κοινωνίας που οδηγεί στην αυτονομία των πολιτών και άρα στην Δημοκρατία.
Γατί μέχρι σήμερα κάθε ιδρυτική πράξη παράταξης, σωματείου, συλλόγου , συνδυασμού που έρχεται απ έξω είτε ως προϋπόθεση είτε ως επιβολή αντιλήψεων είναι κατ εξοχή εκτός  Δημοκρατίας πράξη που ομολογεί και την διάρρηξη της κοινωνίας .
Ουσιαστικά απομακρύνεται από την αυτοκυβέρνηση του υποκειμένου που  οδηγεί στην προέκταση του και στην αφαίρεση της αυτοκυβέρνησης της Τοπικής Κοινωνίας, βάζοντας "πλάτη" στο «όραμα της Κεντρικής Εξουσίας» που θέλει την Τ. Α. υποχείριο και μακρύ χέρι των ιδεοληψιών , πολιτικών και οικονομικών.